Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2009

Εν βρασμώ.

Γύρισα.
Σώος.
Σωματικά.

Ψυχικά όχι.
Ένα χάος μέσα στο κεφάλι μου, δεν ξέρω τι να πρωτογράψω.
Ποιά ιντερνετική κραυγή, ποιο γραπτό μπορεί να αποτυπώσει την οργή μου?

ΧΟΥΝΤΑ κυρίες και κύριοι.
Απλά.

Να γράψω για τη συμπεριφορά των υπαλλήλων του προφανώς διαταραγμένου υπουργού?
Να σχολιάσω τις χτεσινές δηλώσεις του υπουργού μήπως, που προκλήθηκαν από την ωμή και απαράδεκτη εισβολή των ΜΠΑΤΣΩΝ στο Ρεσάλτο και στη συνέχεια στο κατειλημμένο από αλληλέγγυους δημαρχείο Κερατσινίου?
Τα εκπληκτικά ευρήματα σύμφωνα με τα οποία διώκονται?
Με κακουργήματα όπως παρασκευή εκρηκτικών επειδή -άκουσον άκουσον- είχαν εύφλεκτο υλικό για την πετρόσομπα?
Α, και πίνανε μπύρες!

...
Προσπαθώ να διατηρήσω το χιούμορ και την ψυχραιμία μου από εχτές.
Δεν τα καταφέρνω.

Όχι όταν μια γυναίκα έχει παρασυρθεί από μηχανή ΜΠΑΤΣΟΥ και δε φαίνεται να ενδιαφέρει, να το έχει παρατηρήσει κανείς!Παρόλο που η εικόνα είναι αδιάψευστος μάρτυρας της αλήθειας.

Όχι όταν στη συγκέντρωση, στον τόπο και την ώρα που έγινε η δολοφονία ενός νέου ανθρώπου, ίπταται πάνω από τα κεφάλια μας -σχεδόν κυριολεκτικά- με τους προβολείς στραμμένους στον κόσμο το ελικόπτερο των δολοφόνων.
Χωρίς κανένα λόγο.

Όχι όταν ο ίδιος κόσμος βρίσκεται εγκλωβισμένος στην πλατεία Εξαρχείων και δε μπορεί να πάει πουθενά καθότι όλη η πλατεία είναι περικυκλωμένη από μπάτσους.

Όχι όταν κόσμος εγκλωβίζεται και του απαγορεύεται η έξοδος από το πολυτεχνείο, με σίγουρες προσαγωγές για όσους τόλμησαν να βγουν.
Μετά θα μιλάτε για άσυλο και καγκελάκια?

Όχι όταν το κέντρο είναι αποκλεισμένο και δε μπορείς να κάνεις 10 μέτρα χωρίς να περάσεις μπροστά από κάποια διμοιρία...που δε θα διστάσει ούτε να σε τραμπουκίσει, ούτε να σε χτυπήσει, ούτε να σε προσαγάγει.
Έτσι, επειδή δε γουστάρει τη φάτσα σου, επειδή περπατάς σε δρόμους στους οποίους ισχύει ο στρατιωτικός νόμος.

Αριστεροί του κώλου, κακομοιριασμένοι σοσιαλιστές, φλαμπουροκουβαλίστρες και χειροκροτητές ψηφοφόροι, κεντρώοι δημοκράτες με αλυσίδες, αυτούς εκλέξατε.
Τη χειρότερη χούντα, που έχει και τα "δημοκρατικά" πιστοποιητικά της πρόσφατης εκλογής της, να βγαίνει και να διατυμπανίζει το πόσο δημοκράτες είναι ξεστομίζοντας αισχρά ψεύδη και συκοφαντίες, ξερνώντας υπεροψία και βία σε παραληρήματα απίστευτου ψυχιατρικού ενδιαφέροντος.

Όχι στη βία?
Ποιών?

Δεν έχω ενημερωθεί ακόμα για το πόσες εκατοντάδες (είμαι σίγουρος) είναι σήμερα οι προσαγωγές και οι συλλήψεις.

Αν νομίζουν πως έτσι θα τρομοκρατήσουν και θα καταστείλουν όσους τολμούν να σκέφτονται, όσους τολμούν να αγωνίζονται, όσους γνωρίζουν τι σημαίνει αλληλεγγύη, κάνουν λάθος.
Μόνο η οργή μεγαλώνει, κι αναπόφευκτα ο φόβος ελαχιστοποιείται.

Αυτοί που σπέρνουν ανέμους, και θα έρθουν αργότερα δήθεν συντετριμμένα δημοκρατικοί να θερίσουν θύελλες ας το ξέρουν.

Δε θέλω να βάλω ούτε τραγούδι, ούτε στίχους, για επίλογο.
Θα παραθέσω ένα σύνθημα μόνο, που παρουσιάζει την αλήθεια όπως τη βιώσαμε -οι περισσότεροι αν όχι όλοι- όσοι είμασταν στο δρόμο (τουλάχιστον) σήμερα:

"Σε κάθε γωνία υπάρχει αστυνομία
Η χούντα δεν τελείωσε το '73"

Δεν υπάρχουν σχόλια: